ِRebel

اومدم با یه حس قدیمی

azitarebel — Fri, 04 Sep 2009 17:33:33 GMT

سلام به تمامی دوستان و عزیزانی که این مدت لطف داشتن و بنده نبودم که پاسخگوی محبتاشون باشم.

درسته خیلی وخ میشه آپ نکردم ولی حالا هم چیز خاصی ندارم بگم جز اینکه چن تا عکس تقریبن جدید از خودم بذارم و لحظاتی شادتون کنم و به تعجباتون لبخند بزنم؛ یه لبخند کمرنگ.

دوستم داشته باش

azitarebel — Tue, 05 May 2009 19:50:45 GMT

دوستم داشته باش ، بادها دلتنگ اند
دستها بيهوده ، چشمها بيرنگ اند
دوستم داشته باش ، شهرها مي لرزند
برگها مي سوزند ، يادها مي گندند

باز شو تا پرواز ، سبز باش از آواز
آشتي كن با رنگ ، عشق بازي با ساز
دوستم داشته باش ، عطرها در راهند
دوستت دارم ها ، آه ، چه كوتاهند

دوستت خواهم داشت ، بيشتر از باران
گرمتر از لبخند ، داغ چون تابستان
دوستت خواهم داشت ، شادتر خواهم شد
ناب تر ، روشن تر ، بارور خواهم شد
دوستم داشته باش ، برگ را باور كن
آفتابي تر شو ، باغ را از بر كن
دوستم داشته باش ، عطرها در راهند
دوستت دارم ها ، آه ، چه كوتاهند

خواب ديدم در خواب ، آب ، آبي تر بود
روز ، پر سوز نبود ، زخم شرم آور بود
خواب ديدم در تو ، رود از تب مي سوخت
نور گيسو مي بافت ، باغچه گل مي دوخت

دوستم داشته باش ، عطرها در راهند
دوستت دارم ها ، آه ، چه كوتاهند ...

شهیار قنبری

بی عنوانه

azitarebel — Wed, 25 Mar 2009 19:43:18 GMT

تو می دانی که من درمانده ی کیستم؟

آری هر چه هستم و هر آنچه که نیستم

دل ربوده و شیدا شدم از بهر تو

من فقط دانم این نکته که عاشق کیستم

هر چه هستم هر چه باشم، می شوم

مطمئن باش عاقبت روزی در رستاخیزم

گر شود چیره مفهوم زندگی به من

از کنون گویم خود بدان احمقی بیش نیستم!!

من نخواهم رستاخیز مایه ی ننگم شود

پس ز حال در تلاشم تا بدانم چیستم

خاک ام و روزی بر خاک می روم

ای عزیز دل مهربان باش که تا ابد نیستم

سرنوشت باشد؛ هر چه هست آن کنم

آخر ای امید جان من، من که خالق نیستم

آگهم خود که نیست شیوا این شعر من

تو چرا انقدر ناله کشی که وارد نیستم؟

من فقط آزیتایم و باید که پارسایی کنم

مطمئن باش که فرداهای دگر من نیستم

نام آزیتا را بهانه می جویم از لقب

تا لااقل خود بدانم من که حافظ نیستم!!!...

...

azitarebel — Tue, 17 Mar 2009 11:18:50 GMT

...

بودن

azitarebel — Tue, 10 Mar 2009 09:37:18 GMT

گر بدین سان زیست باید پست

من چه بی شرم ام اگر فانوس عمرم را به رسوایی نیاویزم

بر بلند کاج خشک کوچه ی بن بست.

گر بدین سان زیست باید پاک

من چه ناپاک ام اگر ننشانم از ایمان خود، چون کوه

یادگاری جاودانه، بر تراز بی بقای خاک.

باز هم شاملو

۱۳۳۲

آآآآآآآآآخ

azitarebel — Tue, 03 Mar 2009 15:58:42 GMT

چقدر وحشتناكه كه هيچكس دلش براي من تنگ نشد .

هيچكس نپرسيد كجايي ؟

حتا اونايي كه خيلي دم از معرفت مي زدند!!!!

ياد حرف همسايه افتادم كه يک بار بهم گفته بود :

به سايه ها دل نبند!......

راست گفت .

سپاس

azitarebel — Fri, 20 Feb 2009 17:08:18 GMT

میگن این دنیا دیگه مثل قدیما نمیشه

دل این آدما زشته دیگه زیبا نمیشه

اون بالا باد داره زاغ ابرارو چوب می زنه

اشک این ابرا زیاده ولی دریا نمیشه...

جا داره که تشکر کنم از استاد محترمم آقای نعیمی که لطف دارن به من و ممنونم ازشون. شاید دانشجوی خوبی نبودم ولی حرفاشون خیلی کمکم کرد و براین باورم که همیشه پیشرفت کنم. مچکرم و بوسه می نهم بر دستانتان...

عشق عمومی

azitarebel — Tue, 10 Feb 2009 20:21:18 GMT

اشک رازی ست
لبخند رازی ست
عشق رازی ست
اشک آن شب لبخند عشق ام بود.
قصه نیستم که بگویی
نغمه نیستم که بخوانی
صدا نیستم که بشنوی
یا چیزی چنان که ببینی
یا چیزی چنان که بدانی...

من درد مشترک ام
مرا فریاد کن.

درخت با جنگل سخن می گوید
علف با صحرا
ستاره با کهکشان
و من با تو سخن می گویم
نام ات را به من بگو
دست ات را به من بده
حرف ات را به من بگو
قلب ات را به من بده
من ریشه های تو را دریافته ام
با لبان ات برای همه لب ها سخن گفته ام
دست هایت با دستان من آشناست.

در خلوت روشن با تو گریسته ام
برای خاطر زنده گان،
و در گورستان تاریک با تو خوانده ام
زیباترین سرودها را
زیرا که مرده گان این سال
عاشق ترین زنده گان بوده اند.

دست ات را به من بده
دست های تو با من آشناست
ای دیر یافته با تو سخن می گویم
به سان ابر که با توفان
به سان علف که با صحرا
به سان باران که با دریا
به سان پرنده که با بهار
به سان درخت که با جنگل سخن می گوید

زیرا که من
ریشه های تو را دریافته ام
زیرا که صدای من
با صدای تو آشناست.

شاملو ۱۳۳۴

چقدر این شعرو دوس دارم؛ و اونی که برام می خونتشو بیشتر

به در میگم دیوار بشنوه!!

azitarebel — Tue, 27 Jan 2009 10:43:18 GMT

خیلی وقت پیش بود...

آخرین باری که بهم گفت وقت بذار.اینو بیشتر دوست داشت تا اون یکی رو.

ولی نفهمیدم که چرا رفت؟؟!!

دلم سخت گرفته / این دل گرفتگی مال حالا نیست مال زخمای کهنه ی دلمه و شاید به قرن برگرده!

ای دیر به دست آمده بس زود برفتی...

نمیدونم چیکار میخوام بکنم ولی شاید دیگه نیومدم و این آخرین پست ام باشه

می روم دل مردگیها را زسر بیرون کنم

گر فلک با من نسازد چرخ را وارون کنم

کاش میشد باهاش یا باهام می موند!!!!!

یه روح خسته و عاصی

azitarebel — Sat, 24 Jan 2009 12:06:18 GMT